Με ευλάβεια και πιστή τήρηση της τοπικής παράδοσης, η Ζάκυνθος υποδέχθηκε και φέτος ένα από τα πιο χαρακτηριστικά θρησκευτικά της έθιμα, καθώς από το πρωί του Σαββάτου του Λαζάρου κρεμάστηκε το βαγί στα καμπαναριά των εκκλησιών του νησιού, ενόψει της Κυριακής των Βαΐων, στις 5 Απριλίου.
Από τις 11:50 το πρωί άρχισαν να ηχούν οι καμπάνες, ενώ νεοκόροι προχώρησαν στην τοποθέτηση του «βαγιού» στα καμπαναριά, τόσο στην πόλη όσο και στα χωριά της Ζακύνθου, σηματοδοτώντας την έναρξη της κατανυκτικής πορείας προς την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.
Βασίλης Μούτσιος: «Αγιοπαντήτικο βαγί, με τους μακρύους σου κλώνους, που θα σε ιδώ να κρεμαστείς να ’πω “σε πολλούς χρόνους”;», αναφέρει ο στίχος του Ζακυνθινού ποιητή Γιάννη Τσακασιάνου στον «Ζακυνθινό Σπουργίτη» του έτους 1884.
Ξαναζούμε τα ήθη και τα μοναδικά έθιμά μας, αφού η Μεγάλη Εβδομάδα στη Ζάκυνθο έχει ένα δικό της, εντελώς χαρακτηριστικό, χρώμα. Έχει, επίσης, ξεχωριστό τυπικό στις θρησκευτικές της τελετές και δικά της πανάρχαια έθιμα, που οι κάτοικοί της τα σέβονται και τα τηρούν με μοναδική φροντίδα και ευλάβεια.
Ο Ζακυνθινός ήταν και είναι πιστός στα αντέτιά του. Τα τηρούσε και τα τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια και από αυτά καταλαβαίνει τις γιορτές και την επανάληψη του χρόνου.
Το Μεγαλοβδόμαδο στο νησί ξεκινά σήμερα, Σάββατο του Λαζάρου, όταν στις 11 το πρωί οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πανηγυρικά και οι «νόντσολοι» (νεωκόροι Ι. Ναού) κρεμούν το «βαγί» σε όλα τα καμπαναριά της πόλης και των χωριών του νησιού μας. Στο κωδωνοστάσιο του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Νικολάου των Ξένων, το «βαγί» κρεμιέται κατά τις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου του Λαζάρου.
Το βαγί στη Ζάκυνθο δεν είναι η γνωστή δάφνη που μοιράζεται στην υπόλοιπη Ελλάδα αυτή τη μέρα, αλλά τα φρέσκα κιτρινωπά φύλλα του φοίνικα, με τα οποία πλέκουν σταυρούς, «βαγιοφόρες», ήλιους, αλογάκια κ.ά., και στολίζουν τις εκκλησίες για τη γιορτή.
Τα μοναδικά έθιμα του νησιού μας σε σχέση με το Μεγαλοβδόμαδο επιβάλλουν ιδιαίτερο στολισμό των ναών μας την Κυριακή των Βαΐων. Η βαγιοφόρα, την Κυριακή των Βαΐων, μετά τη Θεία Λειτουργία, στις στολισμένες με βαγιά εκκλησίες μας, μοιράζεται ως ευλογία.
