Σημαντικές εξελίξεις και έντονες καταγγελίες αναδεικνύονται από την εκπαιδευτική κοινότητα της Ζακύνθου, με την Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕΖ) να προχωρά σε σειρά παρεμβάσεων που αφορούν τόσο ζητήματα συνδικαλιστικών διώξεων όσο και σοβαρές ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό.

Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η υπεράσπιση της ελευθερίας του συνδικαλιστικού λόγου, με το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΜΕ Ζακύνθου να καταγγέλλει την άσκηση αγωγής για συκοφαντική δυσφήμιση εις βάρος της προέδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου. Η υπόθεση σχετίζεται με δημόσια τοποθέτησή της σε συνδικαλιστικό όργανο, γεγονός που, σύμφωνα με την ΕΛΜΕΖ, συνιστά απόπειρα περιορισμού της ελεύθερης έκφρασης των εκπαιδευτικών και εντάσσεται σε ευρύτερο σχεδιασμό επιβολής σιωπής στον χώρο της εκπαίδευσης.

Η τοπική ένωση εκπαιδευτικών επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη ενέργεια δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος μιας γενικότερης τάσης εκφοβισμού και πειθάρχησης, με στόχο –όπως υποστηρίζει– την αποδυνάμωση των συλλογικών αντιδράσεων απέναντι σε εκπαιδευτικές πολιτικές. Παράλληλα, δηλώνεται κατηγορηματικά ότι οι συνδικαλιστικές φωνές δεν πρόκειται να σιγήσουν και ζητείται η άμεση παύση κάθε δίωξης.

Την ίδια στιγμή, η ΕΛΜΕ Ζακύνθου εκφράζει τη στήριξή της και σε άλλες ανάλογες υποθέσεις σε πανελλαδικό επίπεδο. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη δίωξη τεσσάρων συνδικαλιστών στον Πειραιά, οι οποίοι οδηγούνται σε δίκη για τη συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις των ετών 2022 και 2023. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι κατηγορίες αφορούν ενέργειες όπως «διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας» και άλλες πράξεις που χαρακτηρίζονται ως αβάσιμες από τα συνδικαλιστικά όργανα.

Η υπόθεση αυτή εντάσσεται, όπως υπογραμμίζεται, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, με αναφορές σε πειθαρχικές διώξεις, απειλές, ακόμη και ποινές σε εκπαιδευτικούς για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις. Η ΕΛΜΕ Ζακύνθου ζητά την πλήρη απαλλαγή των κατηγορουμένων και την απόσυρση όλων των κατηγοριών, καλώντας παράλληλα σε μαζική συμμετοχή σε κινητοποίηση που έχει προγραμματιστεί στα δικαστήρια του Πειραιά.

Στο ίδιο πλαίσιο, καταγράφεται και η περίπτωση της Νέας Σμύρνης, όπου συνδικαλιστικά στελέχη της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αντιμετωπίζουν διαδικασίες πειθαρχικού ελέγχου. Το περιστατικό συνδέεται με παρέμβαση σε σχολική μονάδα, κατά την οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία, υπήρξαν εντάσεις με τη διεύθυνση του σχολείου και στη συνέχεια κατατέθηκαν αναφορές που οδήγησαν σε περαιτέρω διοικητικές ενέργειες.

Η ΕΛΜΕ Ζακύνθου κάνει λόγο για ευθεία επίθεση στη συνδικαλιστική δράση και επισημαίνει ότι τέτοιες πρακτικές θίγουν το δικαίωμα των εκπαιδευτικών να παρεμβαίνουν και να ενημερώνουν τους συναδέλφους τους. Παράλληλα, τονίζεται ότι η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων αποτελεί βασική υποχρέωση των συνδικαλιστικών οργάνων και δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Πέρα από τα ζητήματα διώξεων, σοβαρές ανησυχίες εκφράζονται και για την κατάσταση στα σχολεία της Ζακύνθου, όπου καταγράφονται σημαντικά κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, από την έναρξη της σχολικής χρονιάς έχουν χαθεί συνολικά 15.969 διδακτικές ώρες λόγω μη πρόσληψης αναπληρωτών, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την εκπαιδευτική διαδικασία.

Οι ελλείψεις αφορούν διάφορες ειδικότητες, ενώ ιδιαίτερα προβληματική χαρακτηρίζεται η κατάσταση στην Παράλληλη Στήριξη, όπου μαθητές με διαπιστωμένες ανάγκες δεν λαμβάνουν την απαιτούμενη υποστήριξη. Όπως επισημαίνεται, σε πολλές περιπτώσεις οι διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί κατανέμονται μεταξύ πολλών μαθητών, με αποτέλεσμα η παρεχόμενη βοήθεια να είναι ανεπαρκής.

Η ΕΛΜΕ Ζακύνθου συνδέει τις ελλείψεις αυτές με πολιτικές υποχρηματοδότησης και αδιοριστίας, τονίζοντας ότι οι ανάγκες των μαθητών δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό κόστος. Παράλληλα, δηλώνει ότι θα συνεχίσει να αναδεικνύει τα προβλήματα και να ενημερώνει την εκπαιδευτική κοινότητα και την κοινωνία.

Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται αποτυπώνει ένα περιβάλλον έντασης στον χώρο της εκπαίδευσης, όπου συνδικαλιστικές διεκδικήσεις, διοικητικές πρακτικές και λειτουργικά προβλήματα των σχολείων συνυπάρχουν, δημιουργώντας ένα σύνθετο πεδίο αντιπαράθεσης με επίκεντρο τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης.