Σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Βαλαβανίδης, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και πολυσχιδή πορεία στον χώρο της ελληνικής τέχνης. Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η οικογένεια της Ελένης Γερασιμίδου και του Αντώνη Ξένου, με τους οποίους τον συνέδεε στενή φιλική σχέση. Μέσα από ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξέφρασαν τη βαθιά τους θλίψη για την απώλεια του καλλιτέχνη, αποχαιρετώντας τον ως έναν πολυτάλαντο δημιουργό που τίμησε τον τόπο με την υποκριτική του παρουσία, τη χαρακτηριστική φωνή και την ποιητική του έκφραση. Παράλληλα απηύθυναν λόγια συμπαράστασης στη σύζυγό του Ασπασία, στην Κατερίνα και στους οικείους του.
Κατά τη διάρκεια των εορτών ο ηθοποιός είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας μια σοβαρή ασθένεια για την οποία λάμβανε θεραπεία. Σε δηλώσεις του είχε περιγράψει την κατάσταση της υγείας του ως μια δύσκολη δοκιμασία που απαιτούσε υπομονή και φροντίδα, σημειώνοντας ότι είχε λάβει ιατρική περίθαλψη στο Λαϊκό Νοσοκομείο.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου το 1973 και ανέπτυξε μια πλούσια καλλιτεχνική πορεία σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. Στην επαγγελματική του διαδρομή συνεργάστηκε τόσο με κρατικούς θεατρικούς οργανισμούς, όπως τα ΔΗΠΕΘΕ Αθήνας και Θεσσαλονίκης, όσο και με ιδιωτικούς θιάσους, αναλαμβάνοντας ρόλους σε ένα ευρύ φάσμα θεατρικών ειδών, από αρχαίο δράμα και κωμωδία έως μουσικό θέατρο, παντομίμα και επιθεώρηση.
Στο θέατρο εμφανίστηκε σε σημαντικές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων τα έργα «Μορμόλης», «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Ντόλλυ». Στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου συμμετείχε στην παράσταση «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη.
Το 1996, μαζί με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σε σύγχρονο θεατρικό χώρο. Εκεί ο Βαλαβανίδης πρωταγωνίστησε σε παραστάσεις όπως οι «Φυλλωσιές» του Λαρς Νορέν, η «Αντίστροφη ψυχολογία» του Τσαρλς Λάντλαμ, οι «Σιδεράδες» του Μίλος Νίκολιτς και η «Άτακτη τάξη». Συμμετείχε επίσης στους «Θεατρικούς Μονόλογους 2004» με το έργο «Εγώ, η μάνα μου» του Γιοπ Άντμιραλ.
Στη συνέχεια ενσάρκωσε τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στο έργο «Χίτσκοκ Μπλοντ», τον αρχηγό συμμορίας στο «Ντόγκβιλ» του Λαρς φον Τρίερ, καθώς και τον σερ Τόμπυ στη «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ. Παράλληλα συμμετείχε στο «Τάνγκο» του Μρόζεκ και στους «Σφήκες» του Αριστοφάνη στο Ηρώδειο. Τη θεατρική περίοδο 2006–2007 εμφανίστηκε στο μιούζικαλ «Το μαγαζάκι του τρόμου», ερμηνεύοντας τον ρόλο του Μούσνικ.
Εκτός από την υποκριτική, δραστηριοποιήθηκε και στη σκηνοθεσία, παρουσιάζοντας παραστάσεις όπως ο «Παπουτσωμένος γάτος» στο ΚΘΒΕ και η «Αντίστροφη ψυχολογία» του Λάντλαμ. Επιπλέον είχε αναλάβει μουσική επιμέλεια σε θεατρικά έργα όπως «Λίστα γάμου», «Σιδεράδες» και «Ο έρωτας δαγκώνει», ενώ υπέγραψε και την ηχητική επένδυση της παράστασης «Αναζητώντας τον Οιδίποδα».
Στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο συμμετείχε σε παραγωγές όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια» και «Λίστα γάμου». Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο».
Η καλλιτεχνική διαδρομή του Χρήστου Βαλαβανίδη ξεχώρισε για το εύρος των ρόλων του, τη σταθερή παρουσία του στη σκηνή και την αφοσίωσή του στην καλλιτεχνική δημιουργία, αφήνοντας σημαντικό αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο και γενικότερα στον χώρο του πολιτισμού.
