Η Λαϊκή Συσπείρωση Ζακύνθου τοποθετείται με σαφή και αιχμηρό τρόπο απέναντι στις πρόσφατες αποφάσεις που ελήφθησαν στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΖ, οι οποίες προβλέπουν συνολικές αυξήσεις στα τιμολόγια ύδρευσης. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι επιλογές της πλειοψηφίας της δημοτικής αρχής οδηγούν σε νέα οικονομική επιβάρυνση για τους κατοίκους και τους επαγγελματίες του νησιού.
Όπως επισημαίνεται, το κόστος που αποδίδεται στον λεγόμενο «εκσυγχρονισμό» της επιχείρησης, καθώς και στην άνοδο των ενεργειακών δαπανών, μεταφέρεται απευθείας στους δημότες. Την ίδια στιγμή, παραμένουν άλυτα βασικά προβλήματα, όπως η χαμηλή ποιότητα του παρεχόμενου νερού και η κακή κατάσταση των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, τα οποία χαρακτηρίζονται απαρχαιωμένα και αναποτελεσματικά.
Η παράταξη τονίζει ότι, αντί να αναζητηθούν ουσιαστικές λύσεις, επιλέγεται για ακόμη μία φορά η εύκολη οδός της μετακύλισης του κόστους στα νοικοκυριά. Υπογραμμίζεται επίσης πως διαψεύδονται στην πράξη οι διαβεβαιώσεις περί επαρκούς χρηματοδότησης της ΔΕΥΑΖ, καθώς οι αυξήσεις οδηγούν σε σημαντική οικονομική πίεση τους κατοίκους της Ζακύνθου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις διαχρονικές ευθύνες τόσο των δημοτικών αρχών όσο και των κομμάτων που άσκησαν διακυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια. Όπως σημειώνεται, η σημερινή κατάσταση, με ελλείψεις σε επαρκές και ποιοτικό νερό σε έναν τόπο με υψηλή βροχόπτωση, είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, οι οποίες αποφεύγουν να κατονομαστούν.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ενώ οι δημότες καλούνται να πληρώσουν ακριβότερα ένα περιορισμένο και χαμηλής ποιότητας αγαθό, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες τους μέσω ιδιωτικών γεωτρήσεων ή μεταφοράς νερού, περιορίζοντας έτσι την επιβάρυνση από τα τιμολόγια της ΔΕΥΑΖ.
Η Λαϊκή Συσπείρωση Ζακύνθου δηλώνει ξεκάθαρα τη διαφωνία της με τις αυξήσεις και ζητά την άμεση ανάκλησή τους για τα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις. Παράλληλα, θέτει ως αναγκαία κατεύθυνση τη διεκδίκηση χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, υπογραμμίζοντας ότι το νερό αποτελεί κοινωνικό αγαθό και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο επιχειρηματικής λογικής και κερδοφορίας.
