Έντονη δημόσια τοποθέτηση πραγματοποίησε η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου, με αφορμή πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΛΜΕΖ, η οποία στρέφεται κατά του Περιφερειακού Διευθυντή Ιονίων Νήσων. Όπως επισημαίνεται, η συγκεκριμένη δημοσίευση εντάσσεται, κατά την εκτίμηση της ΔΑΚΕ, σε μια επαναλαμβανόμενη τακτική δημιουργίας εντυπώσεων εκ μέρους του ΠΑΜΕ.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται επιμορφωτική δράση που πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιανουαρίου στο ΕΚΦΕ, με συμμετοχή εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που έχουν οριστεί ως μέντορες και συντονιστές. Η ΕΛΜΕΖ καταγγέλλει ότι δεν επετράπη η προσωπική παρέμβαση μέλους του Διοικητικού της Συμβουλίου, γεγονός που –κατά την ανακοίνωση– συνιστά αντιδημοκρατική συμπεριφορά.
Η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου, ωστόσο, τονίζει ότι δεν υπήρξε ποτέ σχετική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΜΕΖ ούτε για την πραγματοποίηση της παρέμβασης ούτε για το περιεχόμενό της. Υπογραμμίζεται μάλιστα ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, το περιεχόμενο θα όφειλε να έχει γνωστοποιηθεί σε όλα τα μέλη του Δ.Σ., συμπεριλαμβανομένου του εκπροσώπου της ΔΑΚΕ, ο οποίος κατέχει και τη θέση του αντιπροέδρου του Σωματείου.
Παρά τα παραπάνω, η πλειοψηφία προχώρησε –σύμφωνα με τη ΔΑΚΕ– σε δημόσια καταγγελία, παρουσιάζοντας μια ατομική πρωτοβουλία ως συλλογική συνδικαλιστική θέση. Κατά την παράταξη, η πρακτική αυτή αλλοιώνει τη θεσμική λειτουργία του Σωματείου και υπονομεύει τη διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων.
Η ΔΑΚΕ ξεκαθαρίζει ότι στηρίζει τις δημόσιες παρεμβάσεις της ΕΛΜΕΖ μόνο όταν αυτές οργανώνονται θεσμικά, με σαφείς αποφάσεις και χωρίς κομματικές σκοπιμότητες. Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι διαχρονικά η παράταξη του ΠΑΜΕ δεν επιτρέπει παρεμβάσεις μελών του Διοικητικού Συμβουλίου από άλλες παρατάξεις σε δημόσιες εκδηλώσεις, επικαλούμενη ένα άτυπο «πρωτόκολλο» που περιορίζει τον λόγο στους προέδρους. Όπως σημειώνεται, η επιλεκτική επίκληση τέτοιων πρακτικών εγείρει ζητήματα συνέπειας και σεβασμού στη θεσμική λειτουργία.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για επαναλαμβανόμενα φαινόμενα, όπου η πλειοψηφούσα παράταξη φέρεται να παρακάμπτει το Διοικητικό Συμβούλιο, να εκφράζεται εξ ονόματος της ΕΛΜΕΖ χωρίς συλλογικές αποφάσεις, να προβαίνει σε καταγγελίες με κομματική στόχευση και, τελικά, να εκθέτει το Σωματείο, πλήττοντας την αξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος.
Κλείνοντας, η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου υπογραμμίζει ότι ο συνδικαλισμός δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια στείρα άρνηση ή στη δημιουργία εντυπώσεων. Ως παράδειγμα διαφορετικής πρακτικής αναφέρεται η στάση μέλους της παράταξης και αντιπροέδρου του Σωματείου, ο οποίος, παρών στην επιμόρφωση, άσκησε δημόσια κριτική στη γραφειοκρατία που επιβαρύνει τους εκπαιδευτικούς και υποστήριξε ρεαλιστική πρόταση για μείωση του ωραρίου σε όσους έχουν αναλάβει καθήκοντα μέντορα ή συντονιστή.
