Δύο χρόνια συμπληρώνονται από τη μέρα που ο μικρός Νικόλας υποβλήθηκε σε ριζοτομή στην Αμερική, μια ιατρική πράξη που σημάδεψε βαθιά την πορεία της οικογένειάς του. Η επέμβαση εκείνη δεν ήταν απλώς ένα χειρουργείο· ήταν μια απόφαση γεμάτη αγωνία, φόβο και αβεβαιότητα, αλλά ταυτόχρονα μια πράξη πίστης στο μέλλον και στις δυνατότητες του παιδιού.
Ο πατέρας του, Παναγιώτης Πέττας, περιγράφει την ημερομηνία αυτή ως φορτισμένη με έντονα συναισθήματα και ανεξίτηλες μνήμες. Παρά τις δυσκολίες και το βάρος της ευθύνης, τονίζει ότι επρόκειτο για τη δυσκολότερη, αλλά και πιο σωστή επιλογή για τον Νικόλα. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, η οικογένεια συνεχίζει αδιάκοπα τον αγώνα, προχωρώντας με μικρά αλλά σταθερά βήματα, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι η αποκατάσταση και η πρόοδος δεν είναι υπόθεση στιγμής.
Η καθημερινότητα παραμένει απαιτητική και η διαδρομή μακρά. Όπως επισημαίνεται, το ταξίδι αυτό μοιάζει με μαραθώνιο, όπου καθοριστικό ρόλο παίζουν η αγάπη, η υπομονή και η ψυχική αντοχή. Κάθε μικρή βελτίωση αποτελεί νίκη και κάθε μέρα έναν νέο σταθμό σε μια πορεία που συνεχίζεται με πίστη και ελπίδα.
Η συμβολή της κοινωνίας
Ξεχωριστή και ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η στήριξη της τοπικής κοινωνίας. Πολλοί συμπολίτες στάθηκαν έμπρακτα στο πλευρό της οικογένειας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη συγκέντρωση του χρηματικού ποσού που απαιτήθηκε για την πραγματοποίηση της επέμβασης. Η αλληλεγγύη και η ανταπόκριση αυτή αποτέλεσαν βασικό στήριγμα σε μια κρίσιμη στιγμή, αποδεικνύοντας ότι η συλλογική προσπάθεια μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική ελπίδα και ουσιαστική βοήθεια.
