Αιχμηρή κριτική για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση τοποθετήθηκε στη συνάντηση με την Αντιπροσωπεία Αγροτών ασκείται σε δημόσια παρέμβαση που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026. Στο επίκεντρο τίθεται η εκτίμηση ότι δεν υπάρχει ουσιαστική πολιτική βούληση για πραγματική στήριξη του αγροτικού κόσμου, ενώ επισημαίνεται πως οι κυβερνητικές τοποθετήσεις εντείνουν το αίσθημα εγκατάλειψης στην ύπαιθρο.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται, η φράση του Πρωθυπουργού στη γραμμή «ό,τι δώσαμε, δώσαμε» αξιολογείται ως σαφές μήνυμα αδιαφορίας απέναντι στα αιτήματα του πρωτογενούς τομέα. Παράλληλα, επικρίνεται η στάση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, με την επισήμανση ότι επιχειρήθηκε να περιοριστεί η συζήτηση σε «τεχνικά ζητήματα», επιλογή που χαρακτηρίζεται προσβλητική και υποτιμητική για τον αγώνα, τα προβλήματα και τις προτάσεις αγροτών και κτηνοτρόφων.
Η παρέμβαση περιγράφει έναν πρωτογενή τομέα υπό έντονη πίεση, λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής, των ζωονόσων, της συρρίκνωσης του εισοδήματος και της γενικευμένης ανασφάλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, αποδίδεται στην κυβέρνηση επιλογή «στασιμότητας και αδιαφορίας», με έμφαση στην εκτίμηση ότι αντί για πολιτικές λύσεις προκρίνεται η επικοινωνιακή διαχείριση, ενώ γίνεται λόγος και για μετάθεση ευθυνών.
Στο ίδιο κείμενο παρατίθεται δέσμη συγκεκριμένων προτάσεων, οι οποίες παρουσιάζονται ως ρεαλιστικές και άμεσα εφαρμόσιμες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
-αγροτικό ρεύμα στα 7 λεπτά, με απόφαση της ΔΕΗ,
-αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο στην αντλία με «κάρτα αγρότη»,
-πλήρης αποζημίωση για το ζωικό κεφάλαιο και για το απολεσθέν εισόδημα των κτηνοτρόφων,
-επιστροφή στους «τίμιους αγρότες» των ποσών που, όπως αναφέρεται, καταχράστηκαν «διάφοροι επιτήδειοι» μέσω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ,
-άμεση αναστολή κατασχέσεων και διοικητικών μέτρων για οφειλές,
-καθαρή πολιτική απόρριψη της συμφωνίας Mercosur, η οποία υπογραμμίζεται ότι πρέπει να κυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο.
Η τοποθέτηση καταλήγει με τη θέση ότι η στήριξη προς αγρότες και κτηνοτρόφους οφείλει να αποτυπώνεται σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και όχι σε γενικές διακηρύξεις, ενώ τονίζεται πως ο αγροτικός κόσμος δεν ζητά ειδική μεταχείριση, αλλά δικαιοσύνη, σεβασμό και ένα αξιόπιστο σχέδιο που θα του επιτρέψει να συνεχίσει να παράγει και να ζει με αξιοπρέπεια.