Με σαφές μήνυμα ότι η καταδίκη της βίας οφείλει να είναι καθολική και να μην αποκτά «ιδεολογικό πρόσημο», η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου τοποθετείται δημόσια για τις εξελίξεις που σχετίζονται με το Ιράν, αλλά και για τη δημόσια συζήτηση γύρω από το Ισραήλ και τη Χαμάς. Στην ανακοίνωσή της (18 Ιανουαρίου 2026), η παράταξη δηλώνει ότι στέκεται στο πλευρό του «δοκιμαζόμενου λαού του Ιράν», απέναντι σε ένα θεοκρατικό καθεστώς το οποίο, όπως αναφέρει, καταπατά την ελευθερία της έκφρασης.
Κεντρικός άξονας της παρέμβασης είναι η θέση ότι η βία πρέπει να καταδικάζεται «από όπου κι αν προέρχεται», χωρίς επιλεκτική ανάγνωση των γεγονότων. Με αυτό το σκεπτικό, η ΔΑΚΕ υπενθυμίζει πως στο παρελθόν είχε τοποθετηθεί από τις πρώτες απέναντι στις σφαγές που αποδίδει στη Χαμάς κατά Ισραηλινών αμάχων, σημειώνοντας παράλληλα ότι η συγκεκριμένη οργάνωση εμφανίζεται –κατά την ίδια– να έχει σχέσεις χρηματοδότησης, άμεσες ή έμμεσες, με το ιρανικό καθεστώς.
Στο ίδιο πλαίσιο, η παράταξη ασκεί έντονη κριτική σε αριστερές πολιτικές δυνάμεις και σχηματισμούς, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν προχωρήσει μέχρι σήμερα σε δημόσια καταδίκη των πράξεων της Χαμάς. Αντιθέτως, όπως αναφέρει, κυριάρχησε ένας λόγος που εστίαζε μονομερώς την ευθύνη για το παλαιστινιακό δράμα στο Ισραήλ, το οποίο χαρακτηριζόταν με ιδιαίτερα φορτισμένους όρους. Κατά την εκτίμησή της, αυτή η ρητορική λειτούργησε ως προπαγανδιστική πίεση στην κοινή γνώμη και συνέβαλε στην υποκίνηση αντιδράσεων ακόμη και απέναντι σε Ισραηλινούς πολίτες διεθνώς.
Η ανακοίνωση συνδέει την «αντιδυτική» επιχειρηματολογία, όπως την περιγράφει, με την ανάπτυξη ενός γενικευμένου κλίματος που η ίδια χαρακτηρίζει ως «αντισημιτική δράση», αναφερόμενη ως κορύφωση σε πρόσφατη τρομοκρατική ενέργεια φανατικών μουσουλμάνων εναντίον Ισραηλινών αμάχων στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Σημειώνει ακόμη ότι στο παρελθόν είχε προειδοποιήσει για τις συνέπειες μιας «τοξικής και επικίνδυνης» αντιδυτικής ρητορικής, αναφέροντας πως τότε είχε δεχθεί επιθέσεις με χαρακτηρισμούς ότι υπηρετεί οικονομικά και ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο Ιράν, όπου –κατά την εκτίμηση της ΔΑΚΕ– επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο «σιωπής» από την αριστερά, ακριβώς επειδή το ιρανικό καθεστώς αντιμετωπίζεται ως «εχθρός της Δύσης». Η παράταξη υποστηρίζει ότι δεν έχει υπάρξει δημόσια καταδίκη του θεοκρατικού συστήματος της χώρας, το οποίο –όπως σημειώνει– καταπατά δημοκρατικές ελευθερίες και οδηγεί στην εξόντωση χιλιάδων διαδηλωτών που διεκδικούν «τα αυτονόητα». Παράλληλα, αποδίδει αυτή την προσέγγιση σε μια ιδεολογική ανάγνωση που θεωρεί αποκλειστικά υπεύθυνη για τα παγκόσμια δεινά την «καπιταλιστική Δύση», αποσιωπώντας, όπως λέει, θεοκρατίες, δικτατορίες και αυταρχικά καθεστώτα.
Κλείνοντας, η ΔΑΚΕ Καθηγητών Ζακύνθου δηλώνει ότι αναγνωρίζει τις δυσκολίες που γεννά η σύγκρουση γεωπολιτικών συμφερόντων μεταξύ μεγάλων –και όχι μόνο– δυνάμεων, εκφράζοντας έντονο προβληματισμό. Υπογραμμίζει ότι θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την αποτροπή ενός γενικευμένου πολέμου είναι οι δημοκρατικές αξίες, ο σεβασμός της αυτοδιάθεσης των λαών και των συνόρων, ενώ επαναλαμβάνει πως η καταδίκη της βίας πρέπει να απευθύνεται «προς πάσαν κατεύθυνση», είτε αυτή αφορά τη Δύση είτε την Ανατολή. Τέλος, θέτει ως κρίσιμο ζητούμενο την υπερίσχυση ανθρωπιστικών αξιών έναντι των «ψυχρών υπολογισμών» και των συμφερόντων, με στόχο –όπως σημειώνει– οι επόμενες γενιές να παραλάβουν έναν βιώσιμο πλανήτη και όχι έναν κόσμο καταστροφής.
