Τρία παράλληλα πεδία αντιπαράθεσης ανοίγουν, με επίκεντρο παρεμβάσεις και καταγγελίες από τον εκπαιδευτικό χώρο: από την επικείμενη κατάργηση των σχολικών επιτροπών και στους μεγαλύτερους δήμους της χώρας, έως τις πειθαρχικές διαδικασίες σε βάρος εκπαιδευτικών για συμμετοχή σε απεργία–αποχή, αλλά και την καταδίκη της στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, η οποία χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνη κλιμάκωση με διεθνείς συνέπειες.
Κατάργηση σχολικών επιτροπών και στις μεγάλες πόλεις: φόβοι για εντονότερα προβλήματα
Σύμφωνα με όσα επισημαίνονται, η κυβέρνηση, μέσω άρθρου που εντάσσεται σε σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, προχωρά στον σχεδιασμό κατάργησης των Σχολικών Επιτροπών και σε μεγάλες πόλεις, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Πειραιάς, η Πάτρα, τα Γιάννενα και άλλοι δήμοι.
Υπενθυμίζεται ότι, με τον νόμο 5056/2023, η κατάργηση είχε ήδη εφαρμοστεί αυτοδίκαια στους υπόλοιπους δήμους, ενώ προβλεπόταν δυνατότητα διατήρησης σχολικών επιτροπών σε δήμους που έχουν περισσότερα από 100 σχολεία. Ωστόσο, ενάμιση χρόνο μετά την εφαρμογή του μέτρου σε μικρότερες διοικητικές ενότητες, καταγράφεται πως τα προβλήματα που προέκυψαν χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα για την έντονη αντίδραση στην επέκταση της ρύθμισης και στους δήμους που διαχειρίζονται εκατοντάδες σχολικές μονάδες.
Μεταξύ των βασικών σημείων που προβάλλονται είναι:
-Σημαντική μείωση των πόρων που καταλήγουν στα σχολεία, η οποία αποδίδεται ως τάση της τάξης του 50% και, σε περιπτώσεις, ακόμη μεγαλύτερη. Παρατίθεται ενδεικτικά παράδειγμα σχολείου που από 5–6 χιλιάδες ευρώ ετησίως για λειτουργικά έξοδα φτάνει να λαμβάνει 1–2 χιλιάδες ευρώ.
-Προβλήματα στις προμήθειες υλικών, είτε λόγω ανεπαρκών ποσοτήτων είτε λόγω χαμηλής ποιότητας ή αστοχίας ως προς τις πραγματικές ανάγκες. Η κατάσταση συνδέεται με υποστελέχωση και χρονοβόρες διαδικασίες διαγωνισμών, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις περιγράφονται ως ιδιαίτερα σύνθετες. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι στον Δήμο Περάματος, με 28 σχολεία, το αρμόδιο τμήμα διαθέτει έναν (1) υπάλληλο.
-Καθυστερήσεις σε εργασίες που σχετίζονται με την ασφάλεια, όπως πυρανίχνευση–πυρασφάλεια και συντήρηση ανελκυστήρων, καθώς και άλλες τεχνικές παρεμβάσεις.
-Διόγκωση της γραφειοκρατίας, με τους διευθυντές σχολείων να επωμίζονται πρακτικά ρόλο οικονομικής διαχείρισης. Γίνεται λόγος για δυσκολίες ακόμη και σε στοιχειώδεις αγορές, ενώ επισημαίνεται ότι η «παγία» μπορεί να κατατίθεται αλλά να παραμένει αδρανής, καθώς η ανανέωσή της απαιτεί έλεγχο πολλών παραστατικών. Ως αποτέλεσμα, περιγράφεται ότι νέα χρήματα φτάνουν στα σχολεία με μεγάλη αραιότητα, μόλις δύο ή τρεις φορές τον χρόνο. Επιπλέον, αναφέρεται πως αλλαγές στη διεύθυνση μιας σχολικής μονάδας μπορούν να οδηγήσουν σε πολυμηνιαίο «μπλοκάρισμα» της χρηματοδότησης λόγω των διαδικασιών που απαιτούνται.
-Επιδείνωση της διαφάνειας, με μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα ποσά που κατευθύνονται προς τους δήμους για τις σχολικές ανάγκες και σε εκείνα που τελικά καταλήγουν στις σχολικές μονάδες. Ακόμη και όταν υπολογίζονται απευθείας πληρωμές ΔΕΚΟ, πετρελαίου και φυσικού αερίου, υποστηρίζεται ότι, στην καλύτερη περίπτωση, αντιστοιχεί περίπου το 1/3 του συνολικού ποσού. Εκφράζονται επίσης ανησυχίες για μεταφορά πόρων των σχολείων σε άλλες δημοτικές ανάγκες και για αύξηση απευθείας αναθέσεων λόγω αδυναμίας ολοκλήρωσης διαγωνισμών, με συνέπεια υψηλότερες τιμές.
Στο ίδιο πλαίσιο, καταγράφεται ότι η επέκταση της κατάργησης αποδίδεται σε μια συνολικότερη κατεύθυνση που περιγράφεται ως υποχρηματοδότηση και αναζήτηση «εναλλακτικών» πόρων. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται η παράδοση σχολείων στο Ίδρυμα Ωνάση με επίκληση του «ευεργέτη–χορηγού», ενώ επισημαίνεται ότι εκπαιδευτικοί ή και γονείς καταλήγουν να καλύπτουν ανάγκες αναλώσιμων και υλικών με δικά τους χρήματα. Την ίδια στιγμή, αντιπαραβάλλεται η ανακοίνωση πλεονάσματος 12,7 δισ. ευρώ, με την επισήμανση ότι τα σχολεία οδηγούνται σε κατάσταση συνεχούς οικονομικής πίεσης.
Μεταξύ των διεκδικήσεων που τίθενται περιλαμβάνονται η απόσυρση της διάταξης, η δυνατότητα επανασύστασης σχολικών επιτροπών, η άμεση αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό με διασφάλιση ότι τα χρήματα καταλήγουν στα σχολεία, η σύσταση επιτροπών παρακολούθησης της χρηματοδότησης με συμμετοχή αντιπολίτευσης και εκπαιδευτικής κοινότητας, καθώς και μέτρα όπως διαγραφή χρεών προς παρόχους ενέργειας/επικοινωνιών/ύδρευσης, δωρεάν τιμολόγια ενέργειας και ύδρευσης, απαλλαγή σχολικών δαπανών από ΦΠΑ, αφορολόγητο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους δήμους, αλλά και εκτεταμένοι έλεγχοι και παρεμβάσεις στα σχολικά κτίρια (προσεισμικός έλεγχος, συντήρηση, πιστοποιητικά καταλληλότητας και πυρασφάλειας, έλεγχος ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού). Τονίζεται επίσης η θέση για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν παιδεία χωρίς χορηγούς και ιδιώτες, καθώς και η αντίθεση στην κατηγοριοποίηση μαθητών, σχολείων και εκπαιδευτικών.
Λακωνία: τρεις εκπαιδευτικοί στο πειθαρχικό – κάλεσμα στήριξης στην Τρίπολη
Στο δεύτερο μέτωπο, αναδεικνύεται η συνέχιση πειθαρχικών διαδικασιών σε βάρος εκπαιδευτικών που, όπως σημειώνεται, υπερασπίζονται το δικαίωμα στην απεργία. Συγκεκριμένα, τρεις εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλη του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λακεδαίμονος «Ο Πλήθων», καλούνται σε ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου, την Παρασκευή 16/1/2026, με την υπόθεση να συνδέεται με τη συμμετοχή τους στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία–αποχή από την αξιολόγηση, στο πλαίσιο των νόμων 4692/20 και 4823/21.
Στο ίδιο πλαίσιο, διατυπώνεται κάλεσμα για συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου, την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου, στις 12:30 μ.μ., στην Τρίπολη, ενώ υπογραμμίζεται ότι ο κλάδος στηρίζει τις διωκόμενες εκπαιδευτικούς, επιμένοντας πως δεν υφίσταται πειθαρχικό παράπτωμα αλλά εφαρμογή συλλογικής απεργιακής επιλογής. Γίνεται, επίσης, αναφορά σε αποφάσεις της Ομοσπονδίας (Ολομέλεια Προέδρων 1ης Απριλίου 2024 και 93η και 94η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ).
Παράλληλα, σημειώνεται ότι έχει κηρυχθεί από τη ΔΟΕ τρίωρη στάση εργασίας 8:00–11:00 για το πρωινό πρόγραμμα, καθώς και στάση εργασίας 14:00–17:30 για το ολοήμερο, ώστε να υπάρχει κάλυψη για όλο το εργασιακό ωράριο. Κεντρικό αίτημα παραμένει η πλήρης απαλλαγή και δικαίωση των τριών εκπαιδευτικών, με σαφή θέση ότι οι πιέσεις και ο εκφοβισμός δεν θα περάσουν.
Βενεζουέλα: καταδίκη της στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ και προειδοποίηση για διεθνή κλιμάκωση
Στο τρίτο πεδίο, καταγράφεται καταγγελία για στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, η οποία περιγράφεται ως ακόμη ένα «έγκλημα» σε βάρος των λαών και συνέχεια επεμβάσεων, αποκλεισμών και πολέμων διεθνώς. Στο επίκεντρο τίθενται αναφορές σε βομβαρδισμούς στην πρωτεύουσα και σε άλλες περιοχές, καθώς και σε απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο και της συζύγου του, εξέλιξη που αποδίδεται ως ανακοίνωση του ίδιου του Προέδρου των ΗΠΑ, Τραμπ. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικά επικίνδυνη κλιμάκωση που απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Λατινική Αμερική και ευρύτερα, ενώ εκτιμάται ότι η επιλογή του πολέμου αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης παγκόσμιας σύγκρουσης.
Απορρίπτονται, επίσης, τα προσχήματα περί «δημοκρατίας» ή καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, με χαρακτηριστική αναφορά ότι, κατά τη 20ετή κατοχή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, η χώρα μετατράπηκε στον μεγαλύτερο παραγωγό και εξαγωγέα ναρκωτικών διεθνώς. Στο ίδιο πνεύμα, σημειώνεται πως καταρρέει και η εικόνα του Τραμπ ως «ειρηνοποιού».
Ως βασικός στόχος της επέμβασης αποδίδεται η λεηλασία του πλούτου και των φυσικών πόρων της Βενεζουέλας, καθώς και η επιδίωξη μετατροπής της Νότιας Αμερικής σε ζώνη απόλυτης επιρροής των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του νέου «Δόγματος Μονρόε», με αναφορά σε κλιμάκωση της σύγκρουσης με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή. Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι η παρέμβαση στηρίζεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από την ελληνική κυβέρνηση, με στόχο την υπονόμευση δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης και την επιβολή ξένων γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. Γίνεται, ακόμη, σύνδεση με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που –όπως αναφέρεται– πλήττουν λαούς από τη Βενεζουέλα έως τη Μέση Ανατολή, ενώ διατυπώνεται η θέση ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε ορμητήριο πολέμου, με αποτέλεσμα ο λαός να καθίσταται στόχος.
Το κείμενο ολοκληρώνεται με δήλωση αλληλεγγύης προς την εργατική τάξη, τα συνδικάτα και τον λαό της Βενεζουέλας, καθώς και με κάλεσμα προς τον ελληνικό λαό και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να καταδικάσουν τη στρατιωτική επίθεση.
