Γράφει: Γιώργος Στρούζας | Ιδιωτικός Υπαλληλος

Στη πρόσφατη σύγκρουση των πολιτικών αρχηγών στη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκρυψε την ενόχλησή του για το πολιτικό κλίμα των τελευταίων εβδομάδων. Αναφέρθηκε σε «κανονικοποίηση της τοξικότητας» καθώς και για επιθέσεις με «αβάσιμες κατηγορίες» και «δολοφονίες χαρακτήρων». Κουνώντας το δάχτυλο τόνισε, ότι απαιτείται ένα αρραγές μέτωπο απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα, που –όπως είπε– υπονομεύουν τη δημόσια ζωή.
Αναφέρθηκε στο περιστατικό του συνεργάτη του Γιώργου Μυλωνάκη, για να συγκινήσει τον κόσμο εργαλειοποιώντας την κλινική του κατάσταση για αποφύγει τη συζήτηση.
Επίσης τα έβαλε με τις πελατειακές πρακτικές και έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο κράτος δικαίου.
Ναι. Καλά διαβάσατε. Ο Μητσοτάκης μίλησε για πελατειακές πρακτικές και κράτος δικαίου!!!!! Χαχαχαχα, Κλαίω.
Είναι πραγματικά απίστευτη η υποκρισία του.
Ειλικρινά με κάνει και αναρωτιέμαι αν
α) εννοεί αυτά που λέει,
β) μας δουλεύει κανονικά ή
γ) Πάσχει από κάποιο Διπολικό σύνδρομο τύπου Dr. Jekyll and Mr. Hyde
Η πιο «τοξική κυβέρνηση» που πέρασε από την Ελλάδα μετά την μεταπολίτευση μιλάει και κατηγορεί τους άλλους για τοξικότητα. Ήμαρτον.
Να σας πω την αλήθεια περίμενα να ακούσω την ομιλία του Πρωθυπουργού να ξεκινά κάπως έτσι. «Είναι Ντροπή και… Ντρέπομαι, που θέτετε θέματα Κράτος Δικαίου και θα ήθελα να ανακαλέσετε αμέσως. Είναι Ντροπή, όταν σας εξήγησα και σας ξαναλέω, ότι διασφαλίζουμε το Κράτος Δικαίου».
Ακούς να μιλάει πια στη Βουλή και σου θυμίζει σκηνοθέτη της πιο κακόγουστης παράστασης μιας φαρσοκωμωδίας που την έχει ονομάζει «Κυβέρνηση των Αρίστων». Μας έχει φλομώσει στο παραμύθι του «δεν γνώριζα» και «δεν ήξερα».
Κυριάκο αν όντως «δεν γνώριζες» τι κάνουν κάτω από τη μύτη του, είσαι απλά διακοσμητικός και κατά συνέπεια άκρως επικίνδυνος. Αν όμως γνώριζες και τους κάλυπτες «Συντροφικά», κοιτώντας αλλού, είσαι ο ηθικός αυτουργός.
Βέβαια είσαι προσαρμοστικός. Αυτό σου το δίνω. Τα νέα ήθη χρειάζονται και νέο αφήγημα (σανό). Το νέο πια κόλπο είναι ακόμα πιο προκλητικό και λέγετε «εικονικές παραιτήσεις». (Παλιά το έλεγαν «στρίβειν δια του αρραβώνος» μνημονεύοντας την κλασική ατάκα από την ταινία «Ο Ατσίδας» (1962) με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, που έμεινε στην ιστορία.)
Έχεις υπουργούς και στελέχη που, αφού κάνουν τη ζημιά, αφού εκτεθούν ανεπανόρθωτα, βγαίνουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων και παραιτούνται «για λόγους ευθιξίας». Μετά βγαίνουν οι Κυβερνητικοί παλαμάκηδες να προσπαθούν να μας πείσουν πόσο «γενναία» ήταν η απόφασή τους.
Αλήθεια Ποιον κοροϊδεύετε;
Έχοντας καταστρέψει τα πάντα η παραίτηση δεν είναι θάρρος. Απόδραση είναι.
Δεν είναι ευθιξία να φεύγεις από την πίσω πόρτα για να γλιτώσεις την κατακραυγή, περιμένοντας να σε ξαναβολέψουν σε λίγους μήνες σε μια άλλη καρέκλα.
Αυτό που βαφτίζετε «πολιτικό θάρρος» είναι η πιο ξεδιάντροπη μορφή δειλίας.
Λέγοντας ότι το κόσμο δεν τον ενδιαφέρει το κράτος δίκαιου στην Ελλάδα αλλά οι εξελίξεις στον πόλεμο του Ιράν σχεδόν υποτιμάς την κοινή νοημοσύνη και λογική
Ο κόσμος βράζει και οι εικονικές σου παραιτήσεις δεν σώζουν πια κανέναν. Ούτε εσένα.