Αυτό που έγινε προχθές στη Ζάκυνθο δεν είναι απλά απαράδεκτο. Είναι ΝΤΡΟΠΗ.

Και ας σταματήσει επιτέλους το παραμύθι με το “έπεσε μια φάση”.

Αν αυτή η “μία φάση” ρίχνει τα POS, τις ταμειακές και κάθε βασική λειτουργία μιας επιχείρησης,

τότε για εμάς είναι ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΡΕΥΜΑ.

Μην προσπαθήσει κανείς να το παρουσιάσει σαν κάτι μικρό ή τεχνικό.

Είναι τεράστιο.

Είναι χαμένος τζίρος.

Είναι χαμένες ώρες δουλειάς.

Είναι εργαζόμενοι που πληρώνονται για να κάθονται.

Είναι επιχειρήσεις που παλεύουν να επιβιώσουν και κάποιοι παίζουν με διακόπτες.

Έχω 3 επιχειρήσεις.

12 ανθρώπους που περιμένουν να πληρωθούν.

Υποχρεώσεις που ΔΕΝ πέφτουν ποτέ “σε μία φάση”.

Οι φόροι δεν πέφτουν.

Τα ενοίκια δεν πέφτουν.

Οι λογαριασμοί δεν πέφτουν.

Μόνο το ρεύμα πέφτει.

Και φυσικά — καμία ευθύνη.

Καμία σοβαρή ενημέρωση.

Καμία πρόβλεψη.

Αυτό δεν είναι απλά αδιαφορία.

Είναι έλλειψη σεβασμού σε κάθε επαγγελματία αυτού του νησιού.

Και ακούστε το καλά:

ΔΕΝ θα το αφήσουμε να περάσει έτσι.

Καλώ όλους τους επαγγελματίες της Ζακύνθου:

Φτάνει με την ανοχή.

Φτάνει με το “έλα μωρέ”.

Να οργανωθούμε.

Να κινηθούμε συλλογικά.

Να απαιτήσουμε εξηγήσεις ΚΑΙ αποζημιώσεις.

Γιατί ζημιά έγινε. Και είναι πραγματική.

Αν δεν αντιδράσουμε τώρα,

θα το ξαναζήσουμε και θα φταίμε κι εμείς με την αδιαφορία μας.

Τέρμα.