Σε ισχύ τίθεται τις επόμενες ημέρες το θερινό ωράριο, με την αλλαγή της ώρας να πραγματοποιείται τα ξημερώματα της Κυριακής 29 Μαρτίου. Συγκεκριμένα, στις 03:00 τα ρολόγια θα πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά και να δείξουν 04:00, όπως προβλέπεται κάθε χρόνο κατά τη μετάβαση στη θερινή ώρα.
Το θερινό ωράριο θα παραμείνει σε εφαρμογή μέχρι και την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, όταν και θα γίνει η επόμενη προγραμματισμένη αλλαγή.
Το ζήτημα της αλλαγής ώρας εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η σχετική αντιπαράθεση αναθερμάνθηκε το 2018, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισηγήθηκε την κατάργηση της εποχικής μεταβολής, έπειτα από δημόσια διαβούλευση στην οποία το 84% των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τάχθηκε υπέρ της καθιέρωσης μόνιμης θερινής ή χειμερινής ώρας. Παρά ταύτα, η έλλειψη κοινής γραμμής μεταξύ των κρατών-μελών ως προς το ποια ώρα θα έπρεπε να διατηρηθεί, άφησε το θέμα ανοιχτό.
Στα επιχειρήματα υπέρ της κατάργησης της αλλαγής περιλαμβάνονται οι επιπτώσεις στην υγεία, όπως οι διαταραχές στον ύπνο και στη συνολική καθημερινή απόδοση. Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι η σταθερή ώρα θα μπορούσε να ενισχύσει την ευημερία, ενώ αποδίδονται σε αυτή και πιθανές θετικές συνέπειες για το περιβάλλον και την εξοικονόμηση ενέργειας.
Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της θερινής ώρας επισημαίνουν ότι προσφέρει περισσότερο φως κατά τις απογευματινές ώρες, στοιχείο που, σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, συμβάλλει θετικά στην ευημερία και στην ψυχαγωγία, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο.
Οι συζητήσεις για την οριστική κατάργηση της αλλαγής ώρας δεν προχώρησαν τα επόμενα χρόνια, καθώς η πανδημία του COVID-19 και άλλες πολιτικές προτεραιότητες μετέθεσαν το θέμα. Έτσι, μέχρι νεότερης απόφασης, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνεχίζουν να αλλάζουν ώρα δύο φορές τον χρόνο.
Η ιδέα της μεταβολής της ώρας συνδέθηκε ήδη από το 1784 με την εξοικονόμηση ενέργειας, όταν ο Βενιαμίν Φραγκλίνος είχε διατυπώσει σχετική άποψη. Η πρώτη πρακτική εφαρμογή καταγράφηκε το 1916, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Γερμανία, λόγω αυξημένων ενεργειακών αναγκών, προχώρησε στη μετακίνηση της ώρας κατά 60 λεπτά προς τα εμπρός. Την ίδια πρακτική ακολούθησαν στη συνέχεια η Αγγλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Μετά τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η συγκεκριμένη πρακτική εγκαταλείφθηκε, καθώς δεν θεωρήθηκε πλέον αναγκαία. Ωστόσο, επανήλθε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στην Ελλάδα, η πρώτη απόπειρα καθιέρωσης της θερινής ώρας έγινε το 1932, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η οριστική εφαρμογή της στη χώρα πραγματοποιήθηκε το 1975, ταυτόχρονα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
