Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους μίλησε ο Αντιπρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Καλαμακίου, Άκης Μαρμαράς, στην εκπομπή «Καλημέρα Ζάκυνθος» στον ραδιοφωνικό σταθμό Πρίσμα 90.2, περιγράφοντας μια εικόνα έντονης υποβάθμισης τόσο για το Καλαμάκι όσο και συνολικά για τη Ζάκυνθο.
Ο κ. Μαρμαράς έκανε λόγο για μια κατάσταση που προκαλεί ανησυχία στους κατοίκους και εκθέτει το νησί ενόψει της τουριστικής περιόδου, υποστηρίζοντας ότι η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και δυσκολότερη εξαιτίας της έλλειψης οργάνωσης, των προβληματικών υποδομών και της απουσίας ουσιαστικών παρεμβάσεων από τις αρμόδιες αρχές.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα έργα οπτικών ινών στην πόλη της Ζακύνθου, τα οποία, όπως είπε, εξελίσσονται χωρίς την απαραίτητη σήμανση, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην κυκλοφορία και αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων. Παράλληλα, κατήγγειλε προκλητική συμπεριφορά από πλευράς συνεργείων, ενώ στάθηκε και στις κακοτεχνίες που, όπως υποστήριξε, είναι εμφανείς σε πολλά σημεία.
Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του, ο Αντιπρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Καλαμακίου προχώρησε και σε σύγκριση με τον Βόλο, επικαλούμενος τη διοίκηση του Αχιλλέα Μπέου ως παράδειγμα αποτελεσματικότητας και τάξης. Όπως σημείωσε, η εικόνα που παρουσιάζει η θεσσαλική πόλη έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη Ζάκυνθο, όπου, κατά την άποψή του, οι τοπικές αρχές αδυνατούν να δώσουν λύσεις ακόμη και σε βασικά ζητήματα οδικής ασφάλειας και αισθητικής.
Αναφερόμενος ειδικότερα στο Καλαμάκι, ο κ. Μαρμαράς στάθηκε στην κακή κατάσταση του οδικού δικτύου, επισημαίνοντας ότι οι παρεμβάσεις που γίνονται στις λακκούβες είναι πρόχειρες και ανεπαρκείς. Μάλιστα, έθεσε ευθέως το ερώτημα για το πού αξιοποιούνται τα δημοτικά τέλη που καταβάλλουν οι πολίτες, εκφράζοντας έντονο προβληματισμό για την εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η περιοχή.
Κλείνοντας, τόνισε ότι το τουριστικό προϊόν της Ζακύνθου υποβαθμίζεται καθημερινά και προειδοποίησε πως, αν δεν γίνουν άμεσα οι απαραίτητες παρεμβάσεις, η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο με την έναρξη της νέας τουριστικής σεζόν. Όπως υπογράμμισε, η τοπική κοινωνία εκπέμπει εδώ και καιρό σήμα κινδύνου, χωρίς όμως να βρίσκει ουσιαστική ανταπόκριση.
