Γράφει: Διονύσης Νικολόπουλος
Ήταν εκείνο το βράδυ όπου ο Νικόλας δεν ήταν στη θέση του… Εκεί, στο κέντρο του Ναού, με μία κάμερα στημένος για να τραβήξει μία ακόμη εκδήλωση του παπα-Καποδίστρια στην Παναγία του Μπανάτου… «Δεν το ’χει ξανακάνει», μου λέει ο παπάς… Πού να είναι ο Νίκος; Πάντα είναι στο πόστο του, τουλάχιστον μισή ώρα πριν από την καθορισμένη έναρξη, με στημένη την κάμερα… Και δεν ήρθε ο Νίκος να τραβήξει και να αποτυπώσει τις στιγμές… Όπως το έκανε χρόνια τώρα, πολλά… Πιστός συνεργάτης του «ΑΛΗΘΩΣ» του παπα-Παναγιώτη.
Και δεν ήρθε ο Νικόλας γιατί, δυστυχώς, είχε φύγει από τη ζωή και τον μάταιο τούτο κόσμο… Έτσι αθόρυβα όπως έζησε, όπως αθόρυβα έστηνε την κάμερά του και, χωρίς μιλιές, τράβαγε τα τεκταινόμενα…
Έτσι σήμερα μου γεννήθηκαν ετούτες οι σκέψεις εκεί όπου καθόμουν και έβλεπα τον αντικαταστάτη του, τον Δημητράκη του ZANTE TIMES. Και το πάλευα πολύ μέσα μου για να γράψω λίγα λόγια για τον θανόντα φίλο Νίκο Παπαδάτο, τον καμεραμάν και, ίσως, τον πρώτο που άνοιξε παμπ στη Ζάκυνθο…
Πολύ μπροστά για την εποχή του. Πόσοι και πόσοι, μικροί και μεγαλύτεροι, δεν είχαν περάσει από το TUDOR PUB στο Σαρακινάδο… Λίγες μέρες μετά την εύρεσή του, πέρασα από το σπίτι του, την παλιά TUDOR PUB. Μέσα στα βάτα και τις πρασινάδες, σαν να ήταν έτοιμη να αρχίσει να μου λέει την ιστορία της… Το πόσοι πέρασαν από εκεί μέσα, τα καμάκια της εποχής, οι ροκάδες, οι μουσικές του κόσμου που παίχτηκαν, οι έρωτες που πέρασαν, οι ιστορίες που γράφτηκαν, οι τίτλοι τέλους…
Γιατί τελικά, αγαπητοί, έτσι είναι η ζωή… Έρχεται και φεύγει… Η νοσταλγία για όλα αυτά που πέρασαν και έφυγαν υπάρχει. Για μία ζωή που πέρασε ανεπιστρεπτί και ο κόσμος φεύγει, οι ιστορίες διαδέχονται η μία την άλλη, όπως φεύγει και ο δρόμος όταν τον περνάμε…
Ένα τσιγάρο δρόμος η ζωή τελικά… Του Νίκου του έσβησε το τσιγάρο… Ας τον θυμόμαστε όπως ήταν, με το μάτι στην κάμερα να τραβάει τα τεκταινόμενα του «ΑΛΗΘΩΣ» και, όταν φύγει ο κόσμος, να στρίβει το τσιγάρο του έξω από την εκκλησία… Έτσι, σοβαρός, σκεπτικός, χωρίς πολλά-πολλά — τα πολλά μάλλον τα κρατούσε μέσα του…
Και μετά να ξεστήνει το τρίποδο για να κάνει το μοντάζ στο σπίτι… Εκεί, στο Σαρακινάδο… Στο TUDOR PUB απέναντι…
Το τέλος μιας εποχής.
