Για το κολυμβητήριο της Ζακύνθου λέγονται πολλά
Κάποια στιγμή όμως πρέπει να ειπωθούν και αλήθειες
Είχα διπλή πρόσκληση από ανθρώπους υπεύθυνους να παρευρεθώ στη συγκέντρωση με τον κ. Βρούτση, με την παρότρυνση να είμαι εκεί και να εκφράσω την άποψή μου για το κολυμβητήριο της Ζακύνθου.
Τι αποκόμισα από αυτή τη συνάντηση, αλλά και γενικότερα από τις τοποθετήσεις των τοπικών αρχών;
Καταρχάς θέλω να ξεκαθαρίσω ότι σέβομαι όλους τους φορείς και τους ανθρώπους που υπηρετούν τον αθλητισμό, ιδιαίτερα όσους αγαπούν τη Ζάκυνθο και προσφέρουν πραγματικά χωρίς να κοιτούν το προσωπικό τους όφελος.
Ωστόσο, για ακόμη μία φορά είδα να επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο: να γίνεται λόγος για το τι δεν έκαναν οι προηγούμενοι, για το τι δεν έγινε ποτέ και για το ότι «είμαστε οι πρώτοι». Συγχαρητήρια λοιπόν — ξανά.
Αναφέρθηκε ότι η Ζάκυνθος μπαίνει επιτέλους στον αθλητικό χάρτη και δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο. Όμως, δυστυχώς, αυτό γίνεται μονόπλευρα, όπως ακριβώς συνέβαινε και στο παρελθόν.
Συμφωνώ απόλυτα ότι η εικόνα της κερκίδας δεν τιμά τη Ζάκυνθο. Τιμά όμως τη Ζάκυνθο το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει Δημοτικό Κολυμβητήριο;
Οι προηγούμενοι το ξεκίνησαν, το έσκαψαν, αλλά το έργο δεν ολοκληρώθηκε. Σήμερα, αντί να προχωρήσει, φαίνεται να μπαίνει οριστικά «ταφόπλακα» στη δημιουργία του.
Την ίδια στιγμή που σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα κατασκευάζονται ή ανακαινίζονται κολυμβητήρια, στη Ζάκυνθο το έργο παραμένει στάσιμο.
Ακούσαμε ότι ο Υπουργός επισκέφθηκε τις εγκαταστάσεις και άκουσε με προσοχή τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις της Ζακύνθου, δείχνοντας πολιτική βούληση για παρεμβάσεις που φάνταζαν ακατόρθωτες.
Κύριε Υπουργέ, κύριε Δήμαρχε, κύριε Βουλευτά, σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα δεν χρειάζεται πολιτική αντιπαράθεση. Τα έργα μιλούν από μόνα τους. Όταν ανεβαίνουμε στο βήμα, δεν χρειάζεται να αναφερόμαστε συνεχώς στο τι έκαναν ή δεν έκαναν οι προηγούμενοι. Αυτό δείχνει ανασφάλεια. Μιλήστε με έργα και αλήθειες.
Θέλω επίσης να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω τίποτα με κανέναν αθλητικό φορέα του νησιού. Όμως είναι γεγονός ότι διαχρονικά οι περισσότερες παρεμβάσεις αφορούν το ποδόσφαιρο και ορισμένα άλλα αθλήματα. Έχουν γίνει έργα — προβολείς, γκαζόν, ταρτάν — αλλά η κολύμβηση παραμένει εκτός σχεδιασμού.
Ποιος λοιπόν εξέφρασε τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις της Ζακύνθου;
Θα περίμενε κανείς να ακουστούν και οι άνθρωποι που εκπροσωπούν το υγρό στοιχείο.
Δυστυχώς, μέσα στο Δημοτικό Θέατρο δεν δόθηκε ο λόγος στην κολύμβηση, παρά το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον κ. Κουτσή, πρόεδρο του ΑΝΟΖ, και από εμένα προσωπικά ως προπονητή του ΝΟΖΑΚ.
Αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Οφείλω ωστόσο να αναφέρω, προς τιμήν τους, ότι στην ομιλία τους αναφέρθηκαν στην κολύμβηση ο κ. Φιορεντίνος, διευθυντής του Μουσικού Γυμνασίου, και ο κ. Σκιαδόπουλος από τον Φιλόξενο Ζάκυνθο, τους οποίους ευχαριστώ προσωπικά.
Τέλος, το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχουν χρήματα» δεν πείθει. Πώς υπάρχουν για άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις; Πώς τα τελευταία χρόνια έχουν κατασκευαστεί ή ανακαινιστεί τόσα έργα σε άλλες περιοχές;
Το ζήτημα δεν είναι ούτε το κόστος ούτε η συντήρηση. «Οι λόγοι που το κολυμβητήριο δεν προχωρά είναι γνωστοί σε πολλούς.»
Κρίμα, κύριε Δήμαρχε, να κρίνετε εσείς τι αξίζει στη Ζάκυνθο και στους Ζακυνθινούς, τη στιγμή που δηλώνετε ότι «η Ζάκυνθος αποκτά τις αθλητικές υποδομές που αξίζει».
Εν κατακλείδι, ευτυχώς που βρέθηκε ο κ. Ζουπάνος και έβαλε τη Ζακυνθινή κολύμβηση στον αθλητικό και κολυμβητικό χάρτη της Ελλάδας. Γιατί, αν περιμέναμε από τους προηγούμενους — αλλά και από εσάς εσχάτως — ίσως να μην είχε συμβεί ποτέ.
«Η Ζάκυνθος αξίζει ένα Δημοτικό Κολυμβητήριο. Και αργά ή γρήγορα θα το αποκτήσει. Το ερώτημα είναι απλό: ποιοι θα το κάνουν και ποιοι θα μείνουν απλώς στα λόγια.»
