Γράφει: Σπύρος Νικ. Ιατράς
Αφορμή του στοχασμού που ακολουθεί, πάνω στα διαχρονικά και αείζωα μηνύματα της κωμωδίας «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, αποτελεί η παράσταση που δόθηκε από το «ΘΕΑΤΡΟ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ» με αυτό το έργο, σε μετάφραση Κώστα Βάρναλη, στον επιμελημένα και φιλόξενα διαμορφωμένο χώρο του Σταφιδεργοστασίου Ζακύνθου, στον Άγιο Χαράλαμπο.
Ιθύνων νους και ψυχή της προσπάθειας ο θεατράνθρωπος και σκηνοθέτης Κώστας Καποδίστριας. Λειτουργική η μουσική του Τάση Καποδίστρια. Αξιότατοι και επιδέξιοι συμπαραστάτες όλοι οι συμμετέχοντες στη «διδασκαλία» αυτής της κωμωδίας: Γιάννης Γκούσκος, Τάσης Ραψομανίκης, Διονύσης Τσουκαλάς, Διονυσία Γιακουμέλου, Γωγό Γκιβέτση, Παναγιώτης Σπίνος, Φίλιππος Ρίκος, Στάθης Πίσκοπος και Μαρία Σαμαρά, που λειτούργησαν ως καλοκουρδισμένη ορχήστρα και μας φίλεψαν πολιτιστική ψυχαγωγία, ενώ μας κέρασαν γενναιόδωρα τροφή για σκέψη.
Ο Αριστοφάνης στις μέρες μας, μετά από 2.500 χρόνια, αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά παραπάνω από επίκαιρος.
Με την κωμωδία του «Ειρήνη», που παρουσιάστηκε στο τέλος της πρώτης περιόδου του Πελοποννησιακού Πολέμου (431–421 π.Χ.), προσπάθησε να «συνετίσει». Με την ευαισθησία, την οξύνοια και την ευρεία αντίληψη ερμηνείας των καταστάσεων που βιώνουν και ζουν οι άνθρωποι, καθώς και των εκτιμήσεων για τις προοπτικές εξέλιξής τους –χαρακτηριστικά που διακρίνουν κάθε σημαντικό δημιουργό– αντιλαμβάνεται την ευθραυστότητα της «Νικιείου Ειρήνης» και προσπαθεί να «αφυπνίσει ενεργητικά». Εκθέτει παραστατικά τα συμφέροντα που συντηρούν το φιλοπόλεμο νοσηρό κλίμα, το καθένα για τα δικά του οφέλη. Δεν προβάλλει πλέον απλώς και επιδερμικά τα οφέλη της Ειρήνης, αλλά υποβάλλει ζωτικά ερωτήματα και άμεσο προβληματισμό στη σκέψη όσων αγαπούν τον άνθρωπο και όχι μόνο τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους. Προβάλλει, «διακωμωδώντας», καταστάσεις που δυστυχώς επαναλαμβάνονται έκτοτε διαρκώς για αιώνες, καλυμμένες κάτω από πέπλα φόβου, αποσιώπησης, απόκρυψης και ιστορικής παραπληροφόρησης.
Γεγονός που μας οδηγεί να ξανακοιτάξουμε και να διερευνήσουμε με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, χωρίς παντός είδους δογματικές αγκυλώσεις, τη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα: τις πολιτικές και στρατιωτικές καταστάσεις και τα συμβάντα που σημάδεψαν την ανθρωπότητα και καθόρισαν τις εξελίξεις μέχρι τις μέρες μας.
Γεννάται έτσι η αναγκαιότητα της προσωπικής και συλλογικής διαδικασίας διάρρηξης των πέπλων του αποπροσανατολισμού και της παραπληροφόρησης, καθώς και της διενέργειας ψυχικών «καθαρμών», ανάλογων με εκείνους του Επιμενίδη του Κρητός, με τη «φωτιά της αποκάλυψης» της αλήθειας και, κυρίως, με τη θεμελίωση της δύναμης και της διάθεσης κατανόησης και αποδοχής της, αυτή τη φορά.
Κλείνοντας, πρέπει να υπογραμμίσω πως τέτοιες παρουσιάσεις διατηρούν ζωντανή την αισιοδοξία ότι η Ζάκυνθος θέλει, μπορεί και συνεχίζει να παράγει πολιτισμό, σε πείσμα της καταθλιπτικής περιρρέουσας καθημερινότητας.
Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους τους συντελεστές.
Η παράσταση θα παρουσιάζεται από Τετάρτη 04/03 έως Κυριακή 15/03, εκτός Δευτέρας και Τρίτης, για όσους θέλουν να τη χαρούν.
