Ένα έργο βαθιά ανθρώπινο, σύγχρονο και έντονα συναισθηματικό παρουσιάζεται αυτές τις ημέρες στη Ζάκυνθο, μέσα από τη σκηνοθετική ματιά και την ερμηνευτική συμμετοχή του Θοδωρή Καμπίτση. Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Στίγμα 97.6, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός μίλησε με ειλικρίνεια για την παράσταση «Ο Σκαντζόχοιρος ή Η Κατεδάφιση», εξηγώντας τους λόγους που τον οδήγησαν να ανεβάσει το πρώτο θεατρικό έργο της Ζωής Παπαργύρη και τη δυναμική που αυτό ανέπτυξε με το κοινό.
Όπως ανέφερε, η επιλογή του έργου συνδέεται με τη σταθερή του επιθυμία να στηρίζει νέες θεατρικές φωνές και δημιουργούς που δοκιμάζονται για πρώτη φορά στη συγγραφή θεάτρου. Η συνεργασία του με τη Ζωή Παπαργύρη υπήρξε οικεία και δημιουργική, καθώς είχαν ξανασυναντηθεί καλλιτεχνικά στο παρελθόν. Τόνισε, μάλιστα, πως την ενθάρρυνε να περιορίσει τον αριθμό των ρόλων, γνωρίζοντας τις αντικειμενικές δυσκολίες παραγωγής θεατρικών έργων στη Ζάκυνθο.
Διαβάζοντας το κείμενο, εντυπωσιάστηκε από τη δύναμη, το εύρος και τη θεματική του τόλμη. Το χαρακτήρισε ως ένα έργο που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, κάτι που επιβεβαιώθηκε και στις παραστάσεις για σχολεία, όπου τα παιδιά παρακολουθούσαν με απόλυτη συγκέντρωση. Όπως σημείωσε, πρόκειται για μια θεατρική εμπειρία που συνεχίζει να «δουλεύει» μέσα στον θεατή και μετά την έξοδο από την αίθουσα, γεννώντας σκέψεις και συζητήσεις.
Κεντρικός άξονας του έργου είναι η σχέση γονέα και παιδιού, ωστόσο η αφήγηση απλώνεται σε πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής. Η σύγκρουση ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, η ανάγκη προστασίας του εαυτού και η δυσκολία ανάληψης ευθύνης διατρέχουν τους χαρακτήρες, οι οποίοι βρίσκονται σε συνεχή αντιπαράθεση. Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται, απαιτεί δύναμη για να ειπωθεί και να υποστηριχθεί, ενώ ακόμη και οι πιο απλές λέξεις, όπως ένα «συγγνώμη» ή ένα «σε αγαπώ», χάνουν το νόημά τους αν δεν είναι αληθινές.
Η ερμηνευτική πρόκληση είναι έντονη, καθώς ο θεατής δεν μπορεί εύκολα να ταυτιστεί με έναν μόνο χαρακτήρα ή να αποφασίσει ποιος έχει δίκιο. Το έργο ξεδιπλώνεται σε επτά πράξεις, φωτίζοντας κάθε φορά διαφορετικές όψεις των ανθρώπινων σχέσεων και της ψυχολογίας των ηρώων. Ο Θοδωρής Καμπίτσης ευχαρίστησε ιδιαίτερα τη Λετίτσια Μουστάκη για τη συνεργασία τους και τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισε τον απαιτητικό ρόλο της.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη συνολική καλλιτεχνική ομάδα. Ο Κωνσταντίνος Συνετός και η Ελένη Τουρκάκη, μέσα από τους μικρούς αλλά ουσιαστικούς ρόλους τους, ολοκληρώνουν το σκηνικό σύνολο, ενώ η μουσική του Γιάννη Παντάκη και η εικαστική πρόταση της Θάλειας Ξενάκη ενισχύουν την ατμόσφαιρα, συνδέοντας την πόλη με το σπίτι και μεταφέροντας την ψυχή του έργου στη σκηνή.
Κλείνοντας, ο σκηνοθέτης υπογράμμισε πως τέτοια έργα είναι απαραίτητα, γιατί αντικατοπτρίζουν την ψυχή των θεατών, ξυπνούν συναισθήματα και θέτουν ουσιαστικά ερωτήματα για τη ζωή, την οικογένεια και την ανάγκη για αγάπη. Η παράσταση παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο έως και το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, στις 9 και τέταρτο το βράδυ, προσκαλώντας το κοινό σε μια εμπειρία βαθιάς θεατρικής και ανθρώπινης αλήθειας.
Πηγή: www.stigmafm.gr
