Η πρόσφατη προβολή της «επιστροφής» του Ναυαγίου στους Ζακυνθινούς αποκρύπτει την ουσία. Αυτό που παραχωρήθηκε είναι μόλις 100 μέτρα παραλίας, χωρίς ελεύθερη και ουσιαστική πρόσβαση, ενώ η ευρύτερη περιοχή —περίπου 15.000 στρέμματα γης εξαιρετικής αξίας— παραμένει υπό τον έλεγχο καταριανών συμφερόντων.
Την ίδια στιγμή, εκατομμύρια ευρώ από ευρωπαϊκούς και κρατικούς πόρους έχουν ήδη δαπανηθεί ή πρόκειται να δαπανηθούν για έργα, παρεμβάσεις και υποδομές στο Ναυάγιο. Υπάρχει λοιπόν ορατός κίνδυνος δημόσιο χρήμα να αυξήσει την αξία και την εκμεταλλευσιμότητα εκτάσεων που δεν ανήκουν ούτε στους κατοίκους ούτε στο ελληνικό Δημόσιο, αλλά στο Κατάρ.
Τι ακριβώς κέρδισαν οι Ζακυνθινοί; Μια στενή λωρίδα παραλίας, χωρίς πρόσβαση από την ξηρά, που πρακτικά τους υποχρεώνει να ζητούν δουλεία εισόδου από το Κατάρ για να φτάσουν στο ίδιο τους το τοπόσημο. Δηλαδή, να ζητούν άδεια από το Κατάρ για να δουν το Ναυάγιο.
Αυτό δεν είναι αποκατάσταση, ούτε επιστροφή. Είναι μια επικοινωνιακή διαχείριση που αφήνει ανέγγιχτο το πραγματικό ιδιοκτησιακό και πολιτικό πρόβλημα της περιοχής.
Αυτό εξυπηρετεί μόνο το Κατάρ.
Γιώργος Τσουκαλάς Κοτσίρης
Γιώργος Τσουκαλάς Μανιάτης
Γραμματείς της Επιτροπής Κατοίκων Ορεινής Ζακύνθου
