Η Πόλη του Μεξικού καταγράφει έναν από τους ταχύτερους ρυθμούς καθίζησης παγκοσμίως, με το έδαφός της να υποχωρεί σχεδόν 10 ίντσες, δηλαδή περίπου 25 εκατοστά, κάθε χρόνο. Τα νέα δεδομένα προκύπτουν από δορυφορικές μετρήσεις της NASA, οι οποίες αποτυπώνουν με ακρίβεια την εξέλιξη του φαινομένου.
Η τεράστια μητροπολιτική περιοχή, που εκτείνεται σε περίπου 7.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα και φιλοξενεί περίπου 22 εκατομμύρια κατοίκους, έχει οικοδομηθεί πάνω σε μια αρχαία λίμνη. Στο ιστορικό της κέντρο, πολλοί δρόμοι ακολουθούν τη χάραξη παλαιών καναλιών, στοιχείο που διατηρείται ακόμη σε ορισμένες αγροτικές ζώνες.
Η συνεχής άντληση υπόγειων υδάτων σε συνδυασμό με την έντονη αστική ανάπτυξη έχει οδηγήσει σε σημαντική υποχώρηση του υδροφόρου ορίζοντα. Ως αποτέλεσμα, η πόλη βυθίζεται σταθερά εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, προκαλώντας ορατές κλίσεις σε ιστορικά κτίρια και μνημεία, όπως ο Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1573. Παράλληλα, η μείωση των υδάτινων αποθεμάτων επιδεινώνει μια ήδη σοβαρή και χρόνια κρίση νερού.
Σύμφωνα με τον Ενρίκε Καμπράλ, ερευνητή γεωφυσικής στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού, το φαινόμενο έχει εκτεταμένες επιπτώσεις σε κρίσιμες υποδομές. Όπως επισημαίνει, επηρεάζονται το μετρό, τα δίκτυα αποχέτευσης και ύδρευσης, καθώς και κατοικίες και οδικό δίκτυο, καθιστώντας το πρόβλημα ιδιαίτερα σοβαρό.
Σε ορισμένες περιοχές, όπως στο κεντρικό αεροδρόμιο και στο μνημείο «Άγγελος της Ανεξαρτησίας», η καθίζηση φτάνει τα 2 εκατοστά μηνιαίως. Σε ετήσια βάση, αυτό μεταφράζεται σε περίπου 24 εκατοστά, ενώ μέσα σε λιγότερο από έναν αιώνα η συνολική πτώση του εδάφους έχει ξεπεράσει τα 12 μέτρα.
Τα στοιχεία προέρχονται από τον δορυφόρο NISAR, μια κοινή αποστολή της NASA και του Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας, ο οποίος παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τις μεταβολές της επιφάνειας της Γης. Οι μετρήσεις καλύπτουν την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026.
Ο επιστήμονας του προγράμματος NISAR, Πολ Ρόουζεν, εξηγεί ότι η τεχνολογία αυτή επιτρέπει την καταγραφή λεπτομερών αλλαγών όχι μόνο στην επιφάνεια αλλά και στο υπέδαφος, αποκαλύπτοντας το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Στόχος των ερευνητών είναι, στο μέλλον, να φτάσουν σε επίπεδο παρακολούθησης ακόμη και μεμονωμένων κτιρίων.
Παράλληλα, η ίδια τεχνολογία αναμένεται να αξιοποιηθεί διεθνώς για την παρακολούθηση φυσικών καταστροφών, μεταβολών σε σεισμικά ρήγματα και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Επιπλέον, μπορεί να ενισχύσει τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, επιτρέποντας στις αρχές να λαμβάνουν αποφάσεις, όπως εκκενώσεις σε περιπτώσεις ηφαιστειακής δραστηριότητας.
Παρότι το ζήτημα της καθίζησης παραμελήθηκε για δεκαετίες, περιοριζόμενο κυρίως σε παρεμβάσεις στήριξης μνημείων, οι πρόσφατες εξελίξεις στην κρίση νερού έχουν κινητοποιήσει τις αρχές προς ενίσχυση της έρευνας. Τα νέα δεδομένα από τον δορυφόρο NISAR θεωρούνται κρίσιμα για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών μέτρων αντιμετώπισης.
Όπως τονίζεται από τους επιστήμονες, η κατανόηση του φαινομένου αποτελεί το βασικό πρώτο βήμα για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση και τον περιορισμό των επιπτώσεών του.
