Διονύσιος Δραγώνας: Ο Φίλης, ως η «κλαυθμονή» της εκπαιδεύσεως!

Facebook
Twitter
Email
LinkedIn
Pinterest
Print

Ο Φίλης, ως η «κλαυθμονή» της εκπαιδεύσεως!

Ο συρφετός, ήτοι η αγελαία μάζα που ετίθετο εν πενία, αποφάσισε να εκλέξει ένα ζοφερό «τσούρμο» για να κυβερνήσει αυτό το τόπο. Οι πριμοδοτήσεις που δόθηκαν ήταν αδιάλειπτες, με αποτέλεσμα άτομα με μη στωική στράτα, να αναλαμβάνουν θέσεις, που χαρακτηρίζονταν ως «θέσεις ευθύνης», μολονότι οι ίδιοι πίστευαν πως βρίσκονταν πιθανώς στην έπαυλή τους, δηλονότι εκεί όπου αποφασίζουν, δίχως δεύτερη σκέψη. Η μη άοκνη και στενευμένη προετοιμασία τους φάνηκε εν ριπή οφθαλμού, αφού στο τέλος και οι ίδιοι το ομολόγησαν. Η οικονομική καταβαράθρωση συνέχιζε να υφίσταται, ενώ η ηθική καταβαράθρωση αυξανόταν αενάως.

Ελαφρά τη καρδία νομοθετούσαν προς όφελος υποδίκων, κάτι το οποίο φαίνεται αμυδρά από τα αποτελέσματα των εκλογών ένδον των καταστημάτων κράτησης, όσο και προς όφελος της «προόδου». Ποια πρόοδος; Ο λήθαργος της κοινωνίας καίτοι υφίστατο, αγαθή τη τύχη, έπειτα από τη μέμψη προς του τέως κυβερνώντος κόμματος, ήταν αρκετό ώστε ο Ελληνικός λαός δηθά να διαμαρτύρεται ενάντια στην οπισθοδρόμηση και τα συλλήβδην αντεθνικά νομοσχέδια που έρχονταν προς ψήφιση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Επί παραδείγματι, επί υπουργίας Νίκου Φίλη κατετέθη νομοσχέδιο εν σχέσει με τη διδασκαλία του περιβόητου μαθήματος των θρησκευτικών, το οποίο νομοσχέδιο, εντεύθεν της προσφυγής στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο κρίθηκε ως αντισυνταγματικό. Η απόφαση- σταθμός του ΣτΕ έδωσε τη δυνατότητα στον Έλληνα να αντιληφθεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ξεπαστρεύει την Ελληνική Παιδεία, η οποία εδέχετο ατελεύτητα πυρά μεσούσης της διακυβέρνησης του προαναφερόμενου κόμματος. Οι δικαστές στεκόμενοι στο ύψος των περιστάσεων και ερμηνεύοντας ορθά το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το άρθρο 16 παρ. 2 Σ θεώρησαν πως το νομοσχέδιο αυτό αντίκειται στην «ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης», η οποία αποτελεί μέρος της παιδείας, ήτις θεωρείται ως η βασική αποστολή του Ελλαδικού Κράτους.

Σήμερα, δίχως τη συνείδηση δικαίου, ο παγανός, Νίκος Φίλης, παίρνει θέση κατά μιας ιστορικής απόφασης της νυν Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Νίκης Κεραμέως, σχετικά με την έγκριση των προγραμμάτων της «Ελληνικής Αγωγής» από το ΙΕΠ. Μολονότι, τούτο αποτελεί δεξίωμα για τους Έλληνες μαθητές, το υψηλόβαθμο στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρει πως μέσω αυτής της οδού ανοίγεται η θύρα του σχολείου στην «ακροδεξιά αρχαιολαγνεία και σε έναν ορυμαγδό οπισθοδρομικών απόψεων». Βέβαια, καλό θα ήταν να μην εκφράζει μονάχα και μονομερώς την άποψή του, αλλά να την συνοδεύει και με λογικά επιχειρήματα.

Πάντως, τούτου σίγουρα δεν πρόκειται να θεωρηθεί ως αντισυνταγματικό, όπως το δικό του διακύβευμα αλλά καθόλα νόμιμο, αφού το σχολείο, δυνάμει του άρθρου 16 παρ. 2 Σ έχει σκοπό την «ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης» των μαθητών. Μέσω της εκμάθησης της ιστορίας και του πολιτισμού των αρχαίων ημών προγόνων επιτυγχάνεται το οιονεί αυτό κέλευσμα του Συντάγματος, το οποίο αδιαλείπτως κωφεύουν οι εκπρόσωποι της κατάπτωσης και του εκφυλισμού.

Έτι περαιτέρω, ας αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε εάν ως φίλτατος των Τούρκων, ο Νίκος Φίλης, είχε διορισθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ως υπεύθυνος να διδάσκει τα Ελληνόπουλα, ή εάν αυτός έδινε οδηγίες στους πατέρες της Εκκλησίας για τη διεξαγωγή των μαθημάτων στα «κρυφά σχολειά»! Με πιθανότητες που αγγίζουν τη βεβαιότητα δεν θα μιλούσαμε πέρυσι για 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, αλλά για 600 χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό.

Συμπερασματικά, παρόλο που ο γράφων διαφωνεί σε επιμέρους θέματα με τη νυν Υπουργό, χαιρετίζει ανυπερθέτως την απόφασή της, η οποία αποτελεί προσδοκία για το μέλλον της Ελλάδος, που οικοδομείται ουχί στους χώρους εργασίας ή στα κέντρα διασκεδάσεως αλλά ένδον των σχολείων. Με αυτό το τερτίπι οι μαθητές θα μπορέσουν να αποκτήσουν νωρίς τα κατάλληλα εχέγγυα για τη χτίση ενός αξιοπρεπέστατου βίου και μιας αναγνωρισμένης πολιτείας. Όσο δε για την προαναγγελία του ότι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εκλεγεί πρώτο κόμμα (δηλ. κυβέρνηση), τότε αμελλητί θα το καταργήσει οφείλουμε να σκεφτούμε δύο παράγοντες. Ο ένας παράγων είναι αυτός της εκλογής τους, η οποία πιθανότατα θα έρθει μαζί με «τον κόκκινο Μάη» και ο άλλος παράγων είναι αυτός της καταργήσεως, που πολλάκις έχει ακουστεί από τα χείλη των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ουδέποτε οι εξαγγελίες έγιναν απτή πραγματικότητα. Τα συνώνυμα ΣΥΡΙΖΑ και κατάπτωση αποτελούν παρελθόν τόσο στη δευτεροβάθμια όσο και στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Διάλογος του Γκαίτε με τους μαθητές του:

-Δάσκαλε τι να διαβάσουμε για να γίνουμε σοφοί όπως εσύ;
-Τους Έλληνες κλασικούς.
-Και όταν τελειώσουμε τους Έλληνες κλασικούς τι να διαβάσουμε;
-Πάλι τους Έλληνες κλασικούς.

Διονύσιος Σ. Δραγώνας
Φοιτητής Νομικής NUP, Κοινωνικής Θεολογίας ΕΚΠΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Συμφωνώ με τους όρους και την Πολιτική Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.